Οι Χαμένες Μάχες του Ελληνισμού

Οι Χαμένες Μάχες του Ελληνισμού

Ο Ελληνισμός μετά την Μεγάλη Ήττα του 2015

του Δημήτρη Γιαννόπουλου*

Μιλώντας για μεγάλη ήττα, εννοούμε πως ο Ελληνισμός, καθ’ όλη την περίοδο της Μεταπολίτευσης, υφίσταται ένα μονομερή, ασύμμετρο, πολύπλευρο και ακήρυχτο «πόλεμο», με πολλές μάχες, σε διαφορετικά επίπεδα, όλες χαμένες – και τη μία ήττα να οδηγεί σωρευτικά και σχεδόν νομοτελειακά στην επόμενη, είτε στο ίδιο επίπεδο (π.χ. Κύπρος, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, Σκόπια) ή σε διαφορετικά επίπεδα (πχ. «μεταναστευτικό», πολυπολιτισμική αλλοίωση, οικονομική αποσάθρωση, μετάλλαξη μεσοστρωμάτων).

Είναι μονομερής αυτός ο πόλεμος, όχι επειδή ο «Εχθρός» είναι ένας, γνωστός και ευδιάκριτος, αλλά επειδή όποιοι και να επιβουλεύονται κατά καιρούς τη χώρα – φανερά ή καλυμμένα, στο εσωτερικό ή από το εξωτερικό - δεν αντιμετωπίζουν καμιά αντίσταση από το θύμα τους, στα διάφορα «πεδία των μαχών» (όπως είναι η ιστορία, η παράδοση, η παιδεία, ο πολιτισμός, η οικονομία, η κοινωνική συνοχή, η δημογραφική σύνθεση και γεωπολιτική θέση της χώρας) εκτός από εξαιρέσεις μικρών πολιτικών ή πολιτιστικών κινήσεων και μεμονωμένων πρόσωπων.

Ο πόλεμος είναι ασύμμετρος γιατί μικρά κτυπήματα (π.χ. στον τομέα της πολυπολιτισμικής εκπαίδευσης) συντείνουν σε ανεπανόρθωτες ζημιές μεγάλης κλίμακας (ανοιχτά σύνορα, εποικισμός, εθνολογική και πληθυσμιακή μετάλλαξη).

Η Επιλογή της “προδομένης” Ελλάδας

Η Επιλογή της “προδομένης” Ελλάδας

Ο κρίσιμος Μάιος και το “πούλημα” των Ευρωπαίων

Άρθρο του Μιχάλη Κόκκινου* στο Hellenic Nexus,  Απριλίου 2016,  για το πώς τα “κλειστά σύνορα”, η έξοδος από Σέγκεν, και πιθανώς την Ευρωζώνη θα οδηγήσει σε στενή σχέση με τη Ρωσία…

Αν το 2015 ήταν μια χρονιά που όλοι θα προτιμούσαμε να ξεχάσουμε, τότε το 2016 ενδέχεται να είναι εξίσου άσχημο. Τον περασμένο χρόνο βιώσαμε το πολιτικό “θρίλερ” της διαπραγμάτευσης μεταξύ της νεόκοπης κυβέρνησης Τσίπρα και των δανειστών, το οποίο είχε αναμφισβήτητα από όλα: αγωνία, ένταση, δράμα, νίκη, απογοήτευση. Η Ελλάδα βρέθηκε τόσο κοντά στην χρεωκοπία όσο ποτέ άλλοτε, κάτι που την ανάγκασε να κάνει “τολμηρές” κινήσεις που μέχρι τότε καμία άλλη κυβέρνηση δεν είχε διανοηθεί.

Αν το προηγούμενο έτος η οικονομική επιβίωση του κράτους ήταν το νούμερο ένα ζήτημα, φέτος έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε πέρα από το οικονομικό και το προσφυγικό. Το νέο Μνημόνιο που υπογράφτηκε τον περασμένο Αύγουστο ανάγκασε την κυβέρνηση να μειώσει τις δαπάνες σε κρίσιμους τομείς του κράτους, όπως η υγεία, η παιδεία και η ασφάλεια. Οι “άμυνες” του κράτους έπεσαν για τα καλά και τώρα η Ελλάδα κινδυνεύει να πέσει θύμα του προσφυγικού προβλήματος της Ευρώπης.

Θεόδωρος Ζιάκας: Ο μεταμοντέρνος γνωστικισμός

Θεόδωρος Ζιάκας: Ο μεταμοντέρνος γνωστικισμός

Η αναζήτηση εξόδου από το τέλμα του σύγχρονου μηδενισμού εκδηλώνεται κυρίως με τη μορφή του μεταμοντέρνου φουνταμενταλισμού και της λεγόμενης «νέας θρησκευτικής συνείδησης». Η εμφάνιση του μεταμοντέρνου φουνταμενταλισμού τοποθετείται στη δεκαετία του ’60 και έκτοτε βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη.

Το πρώτο κοινό χαρακτηριστικό των ποικίλων και εχθρικών μεταξύ τους φουνταμενταλιστικών ρευμάτων, είναι η διάγνωση ότι για όλα τα δεινά του σύγχρονου κόσμου φταίει η Νεωτερικότητα και ζητούν την αναθεμελίωση του πολιτισμού επί των δικών τους προνεωτερικών ανθρωπολογικών βάσεων. Το δεύτερο κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ο κολεκτιβισμός και η ενεργοποίηση των πιο απίθανων παραδοσιακών απαγορεύσεων και καθηκόντων, με σκοπό την πλήρη διαφοροποίηση-αποξένωση από το «διεφθαρμένο» νεωτερικό περιβάλλον (γενειάδες, κοτσιδάκια, μαντήλες, κλπ.). Με τον φουνταμενταλισμό δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε εδώ, γιατί η διέξοδος που προτείνει είναι σαφώς κολεκτιβιστική-προνεωτερική. Με τη «νέα» όμως θρησκευτική συνείδηση πρέπει να προβληματιστούμε, γιατί μέσα απ’ αυτήν προβάλλουν αξιώσεις μετανεωτερικής διεξόδου.

Το Ανατολοσλαβικό Ιδίωμα και η Ιλλυροσλαβία

Το Ανατολοσλαβικό Ιδίωμα και η Ιλλυροσλαβία

Το Διάταγμα της 16 Μαΐου 1945 με το οποίο καθορίζεται το αλφάβητο της σκοπιανής γλώσσας. Υπογράφει ο περιβόητος Λάζαρος Κολισέφσκι. Είναι γραμμένο στην βουλγαρική διάλεκτο της περιοχής και στην βουλγαρική και όχι σερβική παραλλαγή του κυριλλικού αλφαβήτου.

του Αλέξανδρου Κόντου*

Το πρόβλημα της ονομασίας της βόρειας γειτόνισσας της Ελλάδας είναι διπλό: Από τη μια μεριά πρόκειται για ένα θέμα γλωσσολογικό, γιατί έθνος σημαίνει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, γλώσσα, και, από την άλλη, είναι θέμα θεωρίας δικαίου και πρέπει να αναζητήσουμε και να αποφασίσουμε αν θα δίνουν το όνομά τους το έθνος, ο λαός, οι άνθρωποι, τα πρόσωπα στον τόπο ή ο τόπος στα πρόσωπα. Τι πρέπει να υπερισχύει, το Δίκαιο του προσώπου (jus personae) ή το Δίκαιο του τόπου (jus loci); Τι προηγείται, το έμψυχο ή το άψυχο;

Να κάνουμε μια μικρή εισαγωγή στο πρώτο μέρος του προβλήματος.

Η ιστορία των γλωσσών μοιάζει λίγο πολύ με την ιστορία των θρησκειών: Μια μικροαίρεση θρησκευτική μπορεί να μεταλλαχθεί σε αυτόνομη θρησκεία, αν και όταν αποκτήσει πολλούς οπαδούς. Κλασικό παράδειγμα είναι ο Χριστιανισμός, που ξεκίνησε σαν ιουδαϊκή αίρεση προορισμένη στην αρχή μόνο για τους Εβραίους και αναδείχθηκε στην πιο εξαπλωμένη θρησκεία από τη στιγμή που ο απόστολος Παύλος έπεισε και τους υπόλοιπους αποστόλους να απευθυνθούν, για τη διάδοση της νέας θρησκείας, και στους μη Εβραίους.

Σικελικός Εσπερινός (30 Μαρτίου 1282)

Σικελικός Εσπερινός (30 Μαρτίου 1282)

Η πρώτη ουσιαστικά αντίσταση των ελληνικών πληθυσμών του Νότου ενάντια στους Φράγκους εισβολείς μετά την καταστροφή της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204

    Σικελικός Εσπερινός ή Σικελικόί Εσπερινοί (ιταλ. Vespri Siciliani) ήταν η ονομασία της επανάστασης των Σικελών το 1282 ενάντια στο καθεστώς του Καρόλου του Ανδεγαυού, Φράγκου ευγενούς βασιλέα ο οποίος με παπική συναίνεση είχε καταλάβει το Βασίλειο της Σικελίας 1268 και εμφανιζόταν ως ο επίδοξος κατακτητής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος σε συνεργασία με τον Πέτρο Γ΄ της Αραγονίαςπιστεύεται ότι αναμείχθηκαν στην λαϊκή εξέγερση και τελικά η Σικελία πέρασε στον έλεγχο της Αραγονίας, ενώ σημαντική ήταν και η προδιάθεση των Σικελών να εκδιώξουν τους κυβερνήτες τους.

    Η εξέγερση ονομάστηκε έτσι επειδή ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Εσπερινού της Μεγάλης Δευτέρας, στις 30 Μαρτίου 1282. Ήταν η απαρχή του Πολέμου του Εσπερινού που κράτησε για 20 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 1302.

Έτσι στήνεται το κόλπο της τρομοκρατίας...

Έτσι στήνεται το κόλπο της τρομοκρατίας...

Στην αρχή την ονόμασαν κομμουνιστική τρομοκρατία, μετά Παλαιστινιακή, μετά της έδωσαν και άλλα ονόματα με τελευταία Ταλιμπάν, Αλ Κάιντα και τωρα ISIS....Αύριο κάτι άλλο.... Προσωπικά τα χθεσινά χτυπήματα πιστεύω πως θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη περιστολή των ατομικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών παγκοσμίως, σε περισσότερο έλεγχο και σε μεγαλύτερη υπαγωγή όλων μας, στο μάτι του μεγάλου αδελφού. Με λίγα λόγια, η διεθνής οικονομική ελίτ, θα πρέπει να τρίβει τα χέρια της, μετά το νέο κτύπημα. Θέλουν μια ανακατεμένη παγκόσμια κοινότητα τρομοκρατημένων προβάτων, όπου οι διεθνείς παίκτες θα παίζουν ανενόχλητοι στο μεγάλο μαγαζί του καζινοκαπιταλισμού που έχουν στήσει, ηδονιζόμενοι από το δράμα ολόκληρων λαών όταν θα μετακινούν τις μάρκες τους πάνω στην παγκόσμια τσόχα.

Η παγκόσμια δικτατορία ειναι παρούσα μέσα στις "Δημοκρατίες" της Δύσης!

Η παγκόσμια δικτατορία ειναι παρούσα μέσα στις "Δημοκρατίες" της Δύσης!

[Πηγή: Οίμος-Αθήνα, 06/02/2016]

ΚΑΡΑΜΠΙΝΙΕΡΟΙ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟΙ ΒΟΥΤΑΝΕ ΜΙΑ ΑΟΠΛΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΤΑΝΕ ΕΚΤΟΣ ΑΙΘΟΥΣΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙ ΣΤΟΝ KERRY ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: "ΕΣΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΤΕ ΤΟ DAESH (ISIS)" 

ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΓΙΝΕ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ KERRY ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ISIS  

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ, ΟΙ ΗΠΑ (ΔΙΑ ΤΟΥ KERRY) ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ISIS!  

Τον ανδρισμό τους και την δημοκρατικότητά τους έδειξαν οι Ιταλοί αστυνομικοί οι γνωστοί Καραμπινιέροι και οι μπράβοι που προστάτευαν τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ John Kerry, σε μια άοπλη γυναίκα την ακτιβίστρια δημοσιογράφο Marinella Correggia όταν θέλησε να διαμαρτυρηθεί για την υποκρισία των ΗΠΑ.